Centralne beogradske ulice su podjednako zive i danju i noću, kako i priliči velegradu. I podjednako su bezbedne i danju i noću. Posle dnevnog obilaska znamenitosti grada ili kupovine u onim najprometnijim ulicama, noć ćete sigurno provesti u njima najblizim, sporednim ulicama sa bezbroj mesta za uspešan provod.

Knez Mihailova

Pešačka zona, zakonom zaštićena glavna gradska ulica kao jedan od najstarijih i najvrednijih gradskih spomeničkih ambijenata, sa nizom reprezentativnih zgrada i građanskih kuća nastalih krajem 80-ih godina XIX veka. Smatra se da je još u vreme Rimljana ovde bio centar naselja Singidunum, a u vreme vladavine Turaka na ovom području krivudale su ulice sa baštama, česmama i dzamijama. Danas je to glavna trgovačka zona Beograda i sedište mnogih nacionalnih institucija (Srpska akademija nauka i umetnosti, Biblioteka grada Beograda, Kulturni centar Beograda...).

Biblioteka grada Beograda
(Knez Mihailova 56)
Sagrađena je kao Hotel "Srpska kruna" 1869. u stilu romantizma, tada najmoderniji hotel u Beogradu.

Kuća Marka Stojanovića
(Knez Mihailova 53-55 )
Sagrađena oko 1889. kao privatna kuća advokata Marka Stojanovića, u stilu neorenesanse. U njoj je bila smeštena Akademija likovnih umetnosti, osnovana 1937, a danas je Galerija Akademije.

Blok građanskih kuća (Knez Mihailova 50, 48, 46)
Podignut 70-ih godina XIX veka, čime se označava početak prekida sa tradicionalnom "balkanskom" arhitekturom. Sve tri zgrade imaju jedinstvenu obradu, izvedenu na stilskom prelazu od romantizma ka renesansi.
- kuća porodice Kumanudi, (br. 50) je izgrađena 1870. U zgradi je jedno vreme bila smeštena Francusko-srpska banka, a zatim belgijski i engleski konzulat.
- Krstina mehana, (br. 48) je sagrađena 1869, kao administrativno-trgovačka zgrada u kojoj su braća Krstići otvorili istoimeni hotel.
- kuća Veljka Savića, (br. 46) je sagrađena 1869. kao stambena kuća sa trgovačkim radnjama.

Zaduzbina Nikole Spasića (Knez Mihailova 33)
Sagrađena 1889, po projektima arh. Konstantina Jovanovića u stilu neorenesanse. U kući je stanovao beogradski trgovac Nikola Spasić.

Zgrada Srpske akademije nauka i umetnosti (Knez Mihailova 35)
Podignuta je 1923-24. u stilu akademizma sa elementima secesije, rad Dragutina Đorđevića i Andre Stevanovića. U zgradi se nalaze Biblioteka SANU, jedna od najbogatijih u Beogradu, zatim Arhiv SANU sa bogatom građom o istoriji Srbije i Galerija SANU u prizemlju zgrade, sa posebnom salom za predavanja, knjizara i antikvarnica.

Delijska česma (Knez Mihailova)
Podignuta je 1987. na uglu ulice Đure Jakšića i Knez Mihailove, u blizini nekadašnje česme koja je bila deo turskog spomenika, koji su srušili Austrijanci.

Palata "Albanija" (ugao Knez Mihailove i Kolarčeve)
Nalazi se na mestu gde su u XIX veku bile male kuće, knjizare i poznata kafana "Albanija", po kojoj je ova palata dobila ime. Izgrađena je na osnovu projekta arh. Branka Bona, Milana Grakalića i Miladina Prljevića 1938-1940. Predstavljala je prvi oblakoder u Beogradu.

 Bulevar kralja Aleksandra

Na mestu današnjeg Bulevara kralja Aleksandra, sredinom XVIII veka protezao se Carigradski drum. Malo-pomalo od Carigradskog druma stvorila se ulica koja se najpre zvala Sokače kod Zlatnog topa. Kasnije je naziv izmenjen u Markova ulica, a posle 1834. dobija ime Fišeklija, po drvenim dućanima u kojima se prodavao barut u fišecima.

Krajem XIX veka postaje Ulica kralja Aleksandra Obrenovića, a posle II svetskog rata Bulevar oslobođenja i Bulevar revolucije, da bi početkom XXI veka vratio naziv Bulevar kralja Aleksandra.

Kad Beograđani kazu samo "Bulevar", onda misle upravo na ovaj, koji je ujedno i najduza gradska ulica. U njemu se nalaze zgrade Pravnog, Elektrotehničkog, Arhitektonskog i Građevinskog fakulteta i Univerzitetska biblioteka.

Spomenik Nikoli Tesli
(Bul. kralja Aleksandra 73)
Spomenik je podignut 1961. u znak sećanja na velikog naučnika srpskog porekla, jednog od najznačajnijih pronalazača u oblasti elektrotehnike i fizike. Rad je vajara Frana Kršinića.

Spomenik Svetozaru Markoviću
(Bul. kralja Aleksandra 71)
Spomenik podignut 1946. osnivaču naučnog socijalizma u Srbiji, rad je vajara Stevana Bodnarova.

Spomenik Vuku Karadziću
(ugao Ruzveltove i Bul. kralja Aleksandra)
Spomenik velikom reformatoru srpskog pravopisa i jezika, podignut 1937, rad je vajara Đorđa Jovanovića.

Vekovima je korišćen kao kamenolom, po čemu je i dobio ime (na turskom "taš" - kamen, "majdan" - mesto gde se vadi kamen). Prastanovnici Beograda, kopajući sebi pećine, duboko u tašmajdanskoj steni su stvorili katakombe i kamene dvorane sa pravilno raspoređenim hodnicima. Povremeno se organizuju turistički obilasci ovog jedinstvenog podzemlja Beograda. Na ovom prostoru je bila rimska nekropola, a korišćen je kao tursko groblje do kraja XIX veka. Na Tašmajdanu je 30. novembra 1830. pročitan Sultanov hatišerif o unutrašnjoj nezavisnosti Srbije.

Današnji Tašmajdanski park zasađen je i uređen prvih godina posle II svetskog rata. Na Tašmajdanu i oko njega danas se nalaze crkva Sv. Marka (nova, građena 1931-36), Ruska crkva (1924), Glavna pošta (1934), SRC "Tašmajdan", hoteli "Taš" i "Metropol", kafana "Madera", zgrada Radio-televizije Srbije (čiji je jedan deo pogođen u NATO bombardovanju), dečiji zabavni park...

Nazivi Vračar i Vračarsko polje pojavljuju se prvi put 1492. u turskom planu za osvajanje Beograda. Po naređenju turskog vezira Sinan-paše, na Vračaru su 27. aprila 1594. po starom kalendaru spaljene mošti Svetog Save, prvog srpskog arhiepiskopa i tako odredile Vračar kao buduće središte srpske duhovnosti. Na tom mestu je podignut Hram sv. Save (više na strani "Religija"). Za vreme Prvog srpskog ustanka, 1806. godine, na vračarskom polju Karađorđevi ustanici su savladali Turke. Iste godine tu je pročitan Zakonik prote Mateje Nenadovića, prvi pisani zakon ustaničke Srbije. U 19. veku Vračar se delio na istočni i zapadni, a granica je išla današnjom ulicom Kralja Milana. Sedamdesetih godina 19. veka to je bila daleka periferija Beograda.

Danas je Vračar najnaseljenija opština Beograda, elitni stambeni kvart. Njegove granice čine tri bulevara: Bulevar kralja Aleksandra, Bulevar oslobođenja i Juzni bulevar. Na Vračaru se nalaze i Narodna biblioteka Srbije, Muzej Nikole Tesle i Beogradsko dramsko pozorište. Posebno obelezje Vračara su lokalne kafane, iako su mnoge od njih postepeno nestaju.

Spomenik Karađorđu (Vračarski plato)
Otkriven je 1985. u spomen Đorđu Petroviću Karađorđu, vođi Prvog srpskog ustanka, na mestu gde je 1806. bio smešten njegov logor, odakle su ustanici krenuli u osvajanje Beograda. Rad je vajara Sretena Stojanovića.

Spomenik oslobodiocima Beograda 1806. (Karađorđev park)
Prvi javni spomenik u Beogradu, podignut 1848.

Mozete da izdvojite nekoliko trenutaka i pogledate sta imamo u ponudi

Tako mozete izabrati apartman koji najvise odgovara Vasim potrebama