U Beogradu se danas nalaze dva dvorska kompleksa – gradski, koga čine Stari dvor i Novi dvor, i dedinjski, koji uključuje Kraljevski dvor i Beli dvor.

Stari dvor

Stari dvor, palata srpske dinastije Obrenović, sagrađen je između 1882. i 1884. po projektu Aleksandra Bugarskog u maniru arhitekture akademizma XIX veka. Građen je s namerom da prevaziđe sve dotadašnje rezidencije srpskih vladara, za potrebe novoformirane Kraljevine Srbije na čelu sa kraljem Milanom Obrenovićem. Nakon rekonstrukcija posle teških oštećenja tokom oba svetska rata, izgled Dvora je prilično izmenjen u odnosu na prvobitni projekat.

Od 1903. do 1914. Stari dvor je rezidencija dinastije Karađorđević. Od 1919. do 1920. u njemu su se odrzavale sednice privremene Narodne skupštine, a sve vreme do 1941. dvorske zabave i prijemi visokih stranih gostiju. Preuređivanje po završetku Drugog svetskog rata trajalo je do 1947, a od tada su u dvoru bili Prezidijum Narodne skupštine, zatim Vlada FNRJ, Savezno izvršno veće, a od 1961. Skupština grada Beograda.

Po spoljašnjoj arhitekturi zgrada je među najlepšim ostvarenjima akademske arhitekture Srbije XIX veka. Najbogatije je obrađena fasada prema bašti sa isturenim terasama koje su omogućavale prisniju vezu sa vrtom. Na ovoj fasadi su najkarakterističniji motiv karijatide u visini prvog sprata, koje iznad terase na krajevima fasade nose bogato obrađene timpanone krajnjih prozora. Karijatide se ponavljaju i na fasadi prema ulici Kralja Milana, a ispod njih je niz dorskih stubova. Na fasadi prema bašti dorski stubovi se javljaju između bogato dekorisanih prozora.
 
Iz Centralnog hola najpre se ulazi u Crveni salon u kome će verovatno najviše paznje privući "Portret devojke" koji je 1862. naslikao Đura Jakšić. Sa leve strane kod ulaza u Zuti salon izlozen je faksimil pisma pape Jovana VIII od 16. aprila 878. godine - najstarijeg pisanog dokumenta u kome se pominje slovensko ime Beograd. U sledećem Zutom salonu nekoliko je izuzetnih slika - Save Šumanovića, Jovana Bijelića, Petra Lubarde, Miodraga-Bate Mihajlovića, Ljube Laha, Jovana Zonjića, Peđe Milosavljevića, Petra Omčikusa i Vase Pomorišca, kao i skulpture u drvetu Riste Stijovića. Iz Zutog salona ulazi se u Svečanu salu, balsku dvoranu, iz koje se moze izaći na terasu. Enterijer Salona XIX veka uredio je Muzej grada Beograda u duhu vremena kada je Stari dvor nastao.

Danas se u Starom dvoru nalazi Skupština grada Beograda i kabinet Gradonačelnika.

Novi dvor je građen za rezidencijalne potrebe dinastije Karađorđević u periodu između 1911. i 1922. godine. Zgrada je podignuta prema projektu poznatog beogradskog arhitekte Stojana Titelbaha, na mestu porušenog Dvorca prestolonaslednika Mihaila Obrenovića.

Zgrada Novog dvora, sa četiri etaze i karakterističnim ugaonim kubetom, predstavlja vredno arhitektonsko ostvarenje beogradskog graditeljstva posle Prvog svetskog rata. Na prvom spratu bile su smeštene kraljeve i kraljičine privatne i radne prostorije: spavaće sobe sa pratećim odajama, kabineti, saloni, biblioteka i trpezarija. Na drugom spratu nalazili su se engleski i japanski salon, spavaće sobe i biblioteka. Nameštaj i uređenje prostora nose osobenosti stilova Luja XIV, Luja XV i Luja XVI.

Novi dvor je bio zvanična rezidencija kralja Aleksandra Karađorđevića od 1922. do 1933. godine, nakon čega je prema kraljevoj zelji Dvor ustupljen Muzeju kneza Pavla, koji se uselio u ovaj prostor u junu mesecu 1934. godine. Zbirke muzeja nalazile su se u Novom dvoru sve do 1948. godine, kada je zgrada ustupljena Skupštini Srbije.

Danas je Novi dvor zgrada predsednika Republike Srbije.

Kraljevski dvor na Dedinju izgrađen je u periodu 1924-1929. po nalogu Kralja Aleksandra I kao zvanična kraljevska rezidencija. Projektanti su bili arh. Zivojin Nikolić i akademik Nikolaj Krasnov sa Kraljevske akademije. Danas je to dom Prestolonaslednika Aleksandra II i njegove porodice.

To je velika i reprezentativna vila od belog kamena u srpsko-vizantijskom stilu. Oko Dvora su podignute pergole, parkovske terase, bazeni, paviljon i koncertna terasa. Iz Dvora koji je na grebenu brda, pruza se veličanstven pogled na Dedinje, Košutnjačku šumu, Topčider i Avalu. 

Kamenom popločani Svečani hol ukrašen je kopijama fresaka iz Dečana i Sopoćana. Plavi salon je opremljen u baroknom stilu, a Zlatni salon u renesansnom, kao i velika Trpezarija. U tim prostorijama mramorni stubovi nose raskošne kasetirane drvene tavanice sa bronzanim lusterima. Ove su prostorije ukrašene dragocenim slikama, škrinjama i predmetima iz kraljevske zbirke. U istom renesansnom stilu opremljene su i prostorije Velike i Male biblioteke.

Beli dvor

Zgrada Belog dvora, koji se nalazi u istom kompleksu sa Kraljevskim dvorom, zidana je po zelji Kralja Aleksandra I kao rezidencija za njegove sinove. Građen je od 1934. do 1937. po projektu arhitekte Aleksandra Đorđevića. U prizemlju ove klasicističke zgrade nalazi se veliki Svečani hol i niz salona opremjenih u stilu Luja XV i Luja XVI sa venecijanskim lusterima. Tu je i Dvorska biblioteka koja je imala oko 35.000 knjiga i Svečana trpezarija nameštena u stilu čipendejla.

U okviru dvorskog kompleksa, na juznoj strani, nalazi se Dvorska porodična crkva, koja je tremom sa stubovima povezana sa zgradom. Hram je posvećen Sv. Andriji Prvozvanom (krsnoj slavi Karađorđevića). Uzor za gradnju je crkva manastira sv. Andrije na Tresci u Makedoniji, koju je 1389. sagradio Andrija, sin kralja Vukašina. Crkva je projektovana i građena istovremeno kada i glavni objekat.

www.kraljevina.org

Mozete da izdvojite nekoliko trenutaka i pogledate sta imamo u ponudi

Tako mozete izabrati apartman koji najvise odgovara Vasim potrebama